zondags aan de slag

Erg enthousiast ben ik nu bezig met het monteren van een portret van een zeer interessant man… Ik heb al het materiaal,  dat het lange gesprek met hem opleverde, op de PC gezet en ben dus aan het monteren. Een heidense klus. En dat op zondag. Alsof je nog steeds in gesprek bent met de geïnterviewde, terwijl het echt allemaal al een week achter ons ligt. Elke uitspraak, elk antwoord op een vraag, soms lange uitweidingen, het is zeer boeiend en dus interessant. De zondag wordt zo toch bijzonder nuttig.

En dan is het toch een mega-klus, waarbij ik snel goede keuzes dien te maken: dat is nu een soort eerste taak die ik me als eerste stel. Ik leer het wel, en het besef dat elke persoon die ik mag interviewen voor een portret anders is en een toch een andere aanpak of benadering vergt of zelfs vereist is toch ook een noodzakelijkheid. Fingers crossed dat het goed afloopt; het monteren is elke keer spannend. Aan de ene kant is het steeds weer Kill Your Darlings, alhoewel bij mij het toch weer anders is. Het product dat ik maak is vooral bedoeld om lange gesprekken te laten zien. Ik hoef niet snel te monteren. Dat dien ik me nog steeds voor ogen te houden. Ik maak geen documentaire, ik ben niet bezig voor een groot publiek.