Uncle Raymond

Alweer een tijdje geleden ben ik naar de achteroom van mijn vriendin, Raymond Parker, in Engeland geweest, om hem als een der laatste getuigen van de tweede wereldoorlog te interviewen. Raymond Parker was in 2014, op 25 september, eregast bij de 70ste herdenking van de bevrijding van Helmond. Raymond heeft een extra bijzondere band met Helmond, omdat hij, op diezelfde 25ste september 1944, in Helmond Willy Bezemer ontmoet heeft, met wie hij na de oorlog is getrouwd en waarmee hij vier dochters heeft gekregen. Toen ik enkele jaren terug voor het eerst hoorde van het bestaan van oom Raymond, was ik meteen getriggerd om meer van hem te weten te komen, daar ik begreep dat hij als soldaat veel heeft meegemaakt. Hij was in 2011 op bezoek in Amsterdam en dat bezoek is memorabel. Op een prachtige zomerse dag haalden we uncle Raymond op van Station Zuid. Nog helder staat me voor de geest, hoe kordaat en kwiek de toen 86-jarige Raymond met ons mee opliep naar het huis van mijn vriendin. Ik heb hem toen maar meteen (voor de camera) geïnterviewd. Ik kwam er toen achter dat hij van het moment van zijn ontscheping in Normandië in juni 1944 (niet op D-day, maar een aantal dagen later) tot zijn terugreis naar Engeland en dus inscheping in Noord-Duitsland, laat in 1945, zo’n beetje alles heeft meegemaakt wat een soldaat kan meemaken. Hier aan tafel in Amsterdam vernam ik dat hij ook getuige was van de bevrijding van het concentratiekamp Bergen-Belsen. Ik vroeg hem toen of hij bereid was mij te ontvangen als ik naar hem toe te reizen om zijn ‘volledige’ verhaal op te tekenen. Dat bleek het geval te zijn, en al heeft het lang geduurd, eind maart/ begin april 2015 is het tot een bezoek én dus langdurig en diepgravend interview voor de camera gekomen. Samen met de zus van mijn vriendin was ik op bezoek bij hem in Cottingham, een klein plaatsje vlak bij Kingston-upon-Hull, waar de veerboot uit Rotterdam ook aanmeert. Hij leeft als weduwnaar, zijn Willy is een paar jaar geleden overleden, in een klein zeer typisch Engels huis met tuin voor en grotere tuin achter. Uncle Raymond is ongelooflijk vitaal en is op zijn 90ste nog bezig in de tuin. Er zijn wel wat kleinere lichamelijke ongemakken, maar zijn spirit is intact en hij heeft nog die sprankelende alertheid die zijn relaas, afgezien van de inhoud van het verhaal, de moeite waard maakt. Ik overweeg nu om een (soort van) documentaire te maken van het materiaal dat ik heb gedraaid, maar voor de website van de NOS heb ik al een net geen 2 minuten durend fragment gemonteerd. De zus van mijn vriendin heeft het ondertiteld. De eerste anekdote die oom Raymond vertelt gaat over de ontmoeting met ex-gevangene in het net bevrijdde concentratiekamp Bergen-Belsen. In het tweede stukje gaat het over de Conventie van Genève, waarin staat omschreven hoe oorlogvoerende partijen om dienen te gaan met, bijvoorbeeld, krijgsgevangenen.. Hier kun je die strak gemonteerde twee minuten zien, nog voordat de NOS het fragment op haar website plaatst.

~~~~~~~~~~

En dan toch 7 dagen later blijkt dat de NOS het fragment geplaatst heeft. Wel is er een stuk van afgehaald, namelijk dat stukje met de ontmoeting met ex-gevangene in het net bevrijdde concentratiekamp Bergen-Belsen. Het tweede gedeelte, dat stuk je over de ver de Conventie van Genève en hoe een Engelse commandant zijn woorden met een variatie direct gestand deed, is nu hetgeen resteert. Zie: http://app.nos.nl/datavisualisatie/bevrijding/ en klik dan op de speld die geplaatst is bij Helmond.