Met de billen bloot

Na enige maanden als ZZP’er/ Ondernemer aan de slag te zijn én (dus) inderdaad, verdikkeme, ook nog opdrachten binnen te slepen, voel ik mij  gegroeid in het zijn van ondernemer. Dat besef ik nu. Het is wel een gekke gewaarwording, beseffen dat je ondernemer bent. Aan het ZIJN van ondernemer ligt een manier van denken, of alert zijn, aan ten grondslag. Dat ZIJN is de mentale basis van je activiteiten als ondernemer, zoals zich dat bijvoorbeeld manifesteert in het werk waarin je je onderscheid, maar ook in alles wat er verder bij komt kijken. Een dergelijke alertheid is noodzakelijk als je een bedrijfje voert. Ondernemer ben je namelijk min of meer voortdurend, niet alleen als je alleen aan de slag bent (in mijn geval dagen achter de pc monteren, editen, maar ook een administratie voeren, enzovoort), maar zeer zeker ook als je ‘onder de mensen’ verkeert. En om over een belangrijk onderdeel van mijn werk als ondernemer, het werven van klanten, te spreken: Ik denk voortdurend aan nieuwe klanten én praat nu toch vaak, zonder echte schroom, met vrienden, kennissen en onbekenden als zijnde ….. mogelijke klanten. Dat is best lastig aan de ene kant; MIJN (unieke) product onder de aandacht brengen van al die mensen die ik ontmoet en waar ik (bijvoorbeeld heel even) mee in gesprek ben. Het is best lastig, omdat je moeilijk in contact met anderen voortdurend je ‘verkoopverhaal’ kunt presenteren. Ik kan het heel goed hoor, de ‘elevatorpitch’ houden, maar juist ik heb vaak de angst dat een wervend verhaal over je business vertellen het contact niet bevordert. Ondanks die angst is er echter dus toch die bovenstaande groei, een groei als ondernemer die zich vertaald in afname van de angst om zomaar over mijn product te vertellen. Ik ben er namelijk gaande weg, werkende weg zal ik maar zeggen, steeds meer van overtuigd geraakt dat wat ik aanbied een prachtig lang voort bestaand ‘document humain’ is, dat ik zo maar, voor een heel schappelijk bedrag, schenk aan mijn klanten… Daar gaat mijn schroomvalligheid, en dat is, wat je als ondernemer wél moet doen… die schroom oprecht, maar op gedoseerde en toepasselijke wijze laten varen. Sterker, als je dat niet kunt opbrengen, als je dat niet kan zeggen dat wat jij maakt ‘het is’, dan is het zijn van ondernemer een oefening in op de plaats rust bewegen. ‘Je moet’ dus als ondernemer, zoals ik zei tegen Jort Kelder, die mij op de bühne van het door DWI Amsterdam in het Tobaccotheater georganiseerde bijeenkomst ‘Op weg naar Eigen Werk’ op 7 februari van dit jaar kort interviewde in zekere zin ‘met de billen bloot.’ Dus helemaal eerlijk laten zien waar je voor staat en wat je wilt (verkopen).