dank

Dan is er een bedankje in de vorm van een heuse brief naar aanleiding van een gemaakt en afgerond én afgeleverd portret. Dat doet mij natuurlijk goed. Een brief, waarin ik word bedankt voor het gemaakte dvd-portret. Natuurlijk wist ik wel, ook tijdens het ‘draaien’, dus het interviewen, van het portret waar hier de dankbrief over gaat, dat het goed ging met het ‘verkrijgen van materiaal’; elk portret vereist uiteraard een andere benadering… Omdat iedereen verschillend is; je kan en moet rekening houden met de eigenaardigheden en bijzondere kwaliteiten van een ieder die je gaat interviewen. Zo wordt en is elk levensportret een op maat gemaakt werkstuk. Steeds toch weer verschillend, zowel in aanpak van het gesprek als in de verwerking, de montage. Wat gemeenschappelijk is, is natuurlijk dan de persoon van de interviewer (ik) en natuurlijk de indeling van ‘het werkstuk’ op de dvd… Het is soms zoeken naar een toon, naar de geaardheid van de te interviewen persoon, zowel tijdens het gesprek, als in de montage. En, ik meen het oprecht, ik krijg bij alle door mij gemaakte portretten, een gevoel van warmte terug van de persoon die voor de camera zit. Het is dankbaar werk…